Epigenetyka stała się niedawno popularnym słowem. Okazuje się ponieważ, iż już nie jedynie forma chemiczna samych genów, lecz delikatne zmiany na poziomie ekspresji tych oddziałują na nasze zachowanie, wrażliwość na dolegliwości lub widzenie świata. Epigenetyka stanowi gałąź nauki badającej wrodzone właściwości wprowadzone do organizmu przez biochemiczne zmiany kolejności DNA bądź białek histonowych. Zmiany owe determinują niestabilną ekspresję materiału genetycznego. Badanie takich zmian jest jeszcze bardziej powszechne w trakcie tworzenia nowoczesnych form leczniczych, m.in. w wypadku choroby nowotworowej lub dolegliwości neurodegeneracyjnych.

 

Teoria dziedziczenia

 

Wedle teorii dziedziczenia, nasze potomstwo za każdym razem otrzymuje „czysty” zestaw genów, w jakim wpływ elementów społecznych dotykających poprzednie pokolenia jest skasowany, natomiast jedyny wpływ otoczenia, na jakie narażony może być zarodek, wychodzi od niebezpiecznych elementów (zabrudzenia, pigułki, wirusy), jakie przeszły barierę krew – łożysko. Okazuje się jednakże, iż wpływ otoczenia może sięgać dalej, aniżeli zakładaliśmy do owej chwili, oraz kiepskie warunki dotykające rodziców lub dziadków mogą przenieść się na dziecko, pomimo iż sama ciąża mogła występować w warunkach doskonałych dla kształtującego się zarodka.

A’by dobrze zrozumieć, czym jest epigenetyka należy zapoznać się z aparatami biologicznymi monitorowania ekspresji genów. Kod genetyczny skonstruowany jest z czterech typów nukleotydów: cytozyny, adeniny, guaniny oraz tyminy. Nukleotydy obejmują dwie nici, jakie wiążą się dookoła siebie, tworząc prawoskrętną „podwójną helisę”. Jak wiemy, nukleotydy jednej nici muszą być suplementarne w stosunku do kolejnej. Tak w dużym ułatwieniu wygląda nasz kod genetyczny.

 

Wrodzona pamięć

Jednym spośród procesów epigenetycznych jest metylacja – mechanizm przyswajania grup metylowych do cegiełek konstruujących DNA, więc nukleotydów. Dokładnie grupy metylowe przyłączają się do reguł azotowych (przeważnie jednej spośród czterech cegiełek – cytozyny). Gdy w konkretnym obszarze regulatorowym genu dojdzie do przyłączenia wielu kategorii metylowych, może to zatrzymać ekspresję owego genu. Zapis zamknięty w naszym DNA nie ustala w całości swego przeznaczenia. Natura zapewnia nam pewną miękkość, w ramach jakiej elementy społeczne mają wpływ na to, jakie geny są włączane oraz wyłączane. Natomiast więc to, czy instrukcja z księgi życia zostanie odczytana, ile razy zostanie odczytana bądź czy w ogóle zostanie doczytana.

 

Odcinki DNA

 

Jeśli odcinek DNA jest mocno zmetylowany (natomiast konkretnie cytozyny, jakie zawiera, ponieważ to przede wszystkim tenże nukleotyd podlega metylacji) to jego ekspresja jest mniejsza bądź zupełnie wstrzymana. Z kolei, kiedy grup metylowych jest w nim mało, to transkrypcja (wyrazistość genów) ma możliwości iść pełną parą. Wynika to z faktu, iż metylacja DNA doprowadza do zagęszczenia (uciśnienia) odcinków DNA nakręconych na białka histonowe (jakie razem tworzą chromatynę, dlatego mówi się o kondensacji chromatyny), poprzez co trudniej dostać się do nich elementom transkrypcyjnym oraz zacząć transkrypcję.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *